1. გენური ტექნოლოგია
  2. გენეტიკა (საფუძვლები)
  3. საფუძვლები
გენური ტექნოლოგია

გენური ტექნოლოგია სწრაფად უმჯობესდება. გენების შესწავლას ძალზე აადვილებს ლაბორატორიული კვლევის მეთოდი ე.წ. პოლიმერაზული ჯაჭვური რეაქცია (PCR), რომელიც წარმოქმნის გენის დიდი რაოდენობით ასლებს. ამ დროს ლაბორატორიულ პირობებში ხდება დეზოქსირიბონუკლეინის მჟავას (დნმ-ის) რომელიმე სეგმენტის სპეციფიკური გენის, კოპირება (ამპლიფიკაცია). დნმ-ის ერთი მოლეკულიდან 30-ჯერადი გამრავლების შედეგად (სულ რამდენიმე საათში) მილიარდობით ასლი წარმოიქმნება.

მოცემულ ქრომოსომაში რომელიმე გენის (დნმ-ის სეგმენტის) ან მისი სპეციფიკური ნაწილის პოვნა შესაძლებელია გენის ზონდით. ასეთი ზონდის გამოყენებით ხდება დნმ-ის ნორმალური ან ანომალიური სეგმენტის პოვნა. ზონდი მზადდება დნმ-ის კლონირებული (კოპირებული) ასლის მონიშვნით რადიოაქტიური ატომით ან ფლუორესცენციული საღებავით. ასეთი ზონდი მოძებნის მის სარკისებრ ასლს დნმ-ზე და დაუკავშირდება მას. შემდეგ ნიშანდებულ ზონდს მოძებნიან ნატიფი მიკროსკოპული და ფოტოგრაფიული ტექნოლოგიის გამოყენებით. გენური ზონდების გამოყენებით შესაძლებელია მრავალი აშლილობის გამოვლენა როგორც დაბადებამდე, ისე დაბადების შემდეგ. მომავალში, ალბათ, შესაძლებელი იქნება გენური ზონდების გამოყენება ერთდროულად მრავალი გენეტიკური აშლილობის შესასწავლად.

დნმ-ის მუტაციების გამოვლენის მძლავრი ახალი ტექნოლოგიაა ე.წ. მიკროჩიპები, რომლებიც რნმ-ის (რიბონუკლეინის მჟავას) მონაკვეთებს ან ცილებს წარმოადგენენ. ერთი ჩიპით შესაძლებელია დნმ-ის 30000 სხვადასხვა ცვლილების შესწავლა მხოლოდ ერთი ნიმუშის გამოყენებით.